Zoeken, verdwalen, verdwijnen en verlangen

Door RINEKE KOEK

DORDRECHT - Het verdwalen in kaart - OMSK, Regie: Lotte van den Berg, spelers zijn Dordtenaren die niet of nauwelijks theaterervaring hebben. ****

Gezien: donderdag 2 juli.

Bij binnenkomst zitten de kleurrijke personages voor de tribune. Een van de personages loopt naar voren en schrijft met water een tekst op de vloer. Spannend, want vanaf de tribune kun je het niet lezen. Maar heel fijntjes komt op een beeldscherm de tekst: ik voel vreugde bij de gedachte dat mijn dood onbelangrijk is. De personages komen in beweging, zoveel verschillen, zoveel ideeën, zoveel meningen. Wat gaat de clown doen? Wat doet Pippi Langkous? Zag ik daar ook niet een circusdirecteur? En Batman, Fred Flinstone. Iedereen is er. Allen gaan het speelvlak op om te eindigen in een tableau vivant. Het geeft iets spannends, iets meeslepends, maar tegelijkertijd een kille rust. Wat willen al die mensen? Waar gaan ze naar toe. Het is mooi om te zien, maar mag korter. Dan schrik je op,gedonder en geraas van naar beneden vallend plastic. Tegelijkertijd komt iedereen, bars of blij door dat plastic heen schoppen. Alsof ze boos zijn op de maatschappij en tegelijkertijd blij omdat ze met elkaar zijn, samen kunnen lachen en zingen. Ik zie dat Pippi al geen rode staartjes meer heeft, haar haar heeft alle kleuren van de regenboog. Niets zo veranderlijk als de mens, zo herkenbaar. Dan staat de tengere Wil van de Bos op en danst zo mooi, zo vertederend door dat plastic.

De beelden zijn overweldigend, wat je niet op het speelvlak ziet, zie je op het scherm. Een schakering van bonte personages in plastic gehuld. Het is warm in het energiehuis, de spelers vegen het plastic weg en het publiek krijgt water. Zo zorgen ze voor en met elkaar.

Ik zie een geraamte met gitaar, er komt een bruid langs, Pippi heeft ineens geen kleur meer, je komt ogen te kort, er dondert iemand naar beneden, er gebeurt veel.

Bijzonder is het geluid, het geluid van wat er is, wat veroorzaakt wordt door lopen, vegen, plastic uitvouwen, door de mens.

Lotte van den Berg heeft het op een bijzondere wijze individu en groep samen laten functioneren, zonder identiteitsverlies.

 

De voorstelling is nog te zien t/m 12 juli om 20.30 uur, zondag 15.00 uur.