Dwangmatige reiziger (2009)

huiskamer voorstelling

Aafke Buringh en Saskia Bonarius maakten bij OMSK de voorstelling “Dwangmatige Reiziger”. Zij lieten zich bij het maken van de voorstelling inspireren door het verhaal van Albert Dadas: een man die leefde in de 19e eeuw en leed aan Wandertrieb, Fugue of in het Nederlands: dwangmatig reizen. De voorstelling is gespeeld in huiskamers van Dordrecht. Na afloop vroegen de actrices het aanwezige publiek om de voorstelling door te geven aan vrienden, kennissen of collega's. Het bracht hen op onverwachte plekken, bij onbekenden thuis.

100% ech dordrech

‘Dwangmatige Reiziger’ is in de loop der tijd geëvolueerd tot ‘100% ech Dordrech!’.

Hoe is dat zo gekomen?

Saskia zat in New York en ik (Aafke) was al in Dordrecht bij OMSK. Wij zijn al mailend begonnen. In Nederland, voordat Saskia vertrok, was er al het idee van een kleine reizende voorstelling. Om nu eens niet te spelen voor mensen die toch al naar theater gaan. En op andere plekken terecht te komen dan waar je normaal gesproken zou belanden. Wij dachten aan een doorgeefsysteem waarbij het publiek je door zou sturen naar een volgende speelplek.

Dat het over reizen zou gaan was al vrij vroeg in het proces duidelijk. De mails over en weer gingen over iemand die nieuwe dingen meemaakte en open stond voor haar omgeving (Saskia):

“…ik voel me toerist en geniet enorm van de vrijheid die me dat geeft. Het is heerlijk om alles met ongekende blik te aanschouwen. Allerlei taferelen die me waarschijnlijk zouden ontgaan als ik hier zou wonen of als ze zich in Amsterdam zouden afspelen. Het leven lijkt romantischer. Alsof alles een soort filmische underscore krijgt. Van de duif die omhoog vliegt, langs de sky-skraper, tot de fat lady singing in het subwaystation op Union Square. New York is als een Benetton-reclame; zoveel mooie verschillende mensen. Je weet niet wie hier de echte New Yorker is. Eigenlijk is iedereen import, gekomen met dezelfde hoop en dromen: in New York gaat het voor mij gebeuren. In de liefde, het werk of het geluk in het algemeen...”

En ik zat hier. En bezig was met iets op te zetten, zonder precies te weten wat. (Aafke):

“...Ik zit in het kantoor op een wiebelige bank. Aan een vloerplank die wij gebruiken als tafel. Vast geschroefd op een bier tafel.

Het is maandag, je zou denken een goed begin van een nieuwe week, met geheven hoofd treden wij onze nieuwe toekomst tegemoet.

Maar ik begin het ook lastig te vinden. Aan de ene kant wordt het steeds duidelijker en kunnen we praktisch aan de slag. Woonruimte inrichten, als het alarm in het antikraak pand ’t hobbeltje uit te zetten valt. Maar ik heb wel het gevoel dat mijn talent niet alleen maar hier ligt...”

We begonnen in Dordrecht in april. We hadden verschillende (reis) verhalen en probeerden die te combineren. Na repeteren, binnen OMSK verhuizen, meer verhuizen, koken, repeteren en nog meer verhuizen, kwamen we terecht bij de Radio Show “100% ech Dordrech”. Twee vrouwen die live in huis een uizending gaan maken en daarin helemaal de weg kwijt raken. We zouden beginnen in de gevangenis en ons door laten sturen vanaf daar. We kwamen erop zodat mensen die gedwongen vast zitten toch iets naar buiten kunnen sturen. Er waren alleen zoveel voorwaarden verbonden aan spelen in de gevangenis, dat het onmogelijk was om daar, met onze voorstelling, terecht te komen.

De eerste voorstelling was uiteindelijk bij de buren. Zij waren de eersten die in januari binnen waren geweest bij OMSK. Hartelijk, open en geïnteresseerd. Dus begonnen we dicht bij huis. Het was een hele goede avond, een beetje onwennig, maar het begin was gemaakt. Dolgraag wilden ze ons doorsturen, het ging alleen moeilijker dan we dachten. Mensen hebben volle agenda’s. Ook de vrienden en kennissen van onze buren.

Het conceptuele idee is aangepast. We laten ons nog steeds door geven. Maar ondertussen zoeken we ook via andere wegen naar adressen waar we kunnen spelen. Want we hebben slechts tot 31 mei de tijd en we willen zo vaak mogelijk en voor zo veel mogelijk mensen spelen. En natuurlijk hopen we op zeer verschillende locaties terecht te komen. We zijn op ontdekkingstocht door Dordrecht. Wij zijn begonnen!